کنارم بخواب و
به دورم بتاب و
از اين لب بنوش
چو تشنه که آبو

گل آتشي تو
حرارت منم من
که ديوانه ي بي قرارت منم من

خدا دوست دارد لبي که ببوسد
نه آن لب که از ترس دوزخ بپوسد
خدا دوست دارد من و تو بخنديم
نه در جاهليت بپوسيم بگنديم

بخواب آرام پيش من
لبت را بر لبم بگذار
مرا لمسم و کن و دل را
به اين عاشق ترين بسپار

بخواب آرام پيش من
مني که بي تو ميميرم
لبت را بر لبم بگذار
که جان تازه ميگيرم