او بي وفا نبود..

اما مثل يك نسيم راحت از كنار پروانه هاي شيدا مي گذشت..

روزهاي زيادي مي گذشتند كه سراغ اطلسي ها را نمي گرفت

و براي هيچ شقايقي خبرهاي داغ نمي آورد..

مدت ها بود كه با زيبا ترين غروب ها قهر كرده بود و از تمام طلوع ها كناره مي گرفت..

او مثل جاده اي بي انتها به فراسوي بيكران ها مي رفت

و به فكر هيچ چشم گرياني نبود..