روز و روزگارم به ترانه خوانی گذشت

تا یاد و یادگارم چه باشد

آخ که فاخته نمیداند

و اگر نیز میدانست

نمیتوانست کم از هزار بخواند

و سر انجام

آن سه قطره سرخ چکیدنی بود

روزم خوش است که برای تو میخوانم

شبم خوش است که برای من میخوانی

روزگارم خوش نیست...

چرا که با هم نمیخوانیم...